11 Nisan 2010 Pazar

bir köpek gibi havlamaya başladı bacakları kesilince.

sonra neden diye sordu? neyi neden!?

cevaben;
.nerede olduğunu bilemedin.
sen.
güldürme..!
kendine ayrı, başkalarına apayrı sorular soruyordun. hiçbir zaman nerede olduğunu bilemedin. sen! ayaklarını haketmedin.

sözlerini işitince eşşek gibi anırmaya başladı.

bu sefer o da güldü kendi haline.herkes de güldü.gülüştüler..
---

SIRA ELLERİNDE! dedi kesen/kesici..

gülmüyordu şimdi ve tekrarladı. neyi neden!?

sen haketmedin o elleri. üretmedin. tüketmekten üretmeyi düşünemedin ki.
yazık oldu.

ÇAAAT ...(artık o eller benim mutfağımı süsleyecekler!)




yetmedi mi?
aklım uçan sincaplarla şimdi?